جمشید آذرمی آذر
سایت مخزن العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

مقدس اردبیلی

مقدس اردبیلی : احمد بن محمد اردبیلی، (درگذشت: ۹۹۳ق) معروف به مقدس و محقق اردبیلی از فقهای امامیه در قرن دهم قمری و از معاصران شیخ بهایی.
مقدس اردبیلی در علوم عقلی و نقلی تبحر داشت و حوزه علمیه نجف در زمان ریاست او رونقی دوباره یافت. زبده البیان از مهم‌ترین آثار او است. اردبیلی در مسائل فقهی چون نجاست خمر، حرمت غناء و شرایط قاضی نظریاتی بر خلاف مشهور فقهای شیعه داشت که در مجمع الفائده و البرهان آمده است.
مقدس، از دربار صفویه برای گسترش تشیع و حل مشکلات شیعیان استفاده می‌کرد،

زندگی و تحصیلات

احمد اردبیلی معروف به (مقدس اردبیلی ) فرزند محمد در قرن ۱۰ق در اردبیل زاده شد. وی معاصر شیخ بهایی و شاه عباس اول بود ،علوم نقلی و فقه را نزد سید علی صائغ و دیگر استادان حوزه علمیه نجف فرا گرفت. اردبیلی مدتی به شیراز مهاجرت کرد و نزد جمال الدین محمود علوم عقلی را فراگرفت. وی در اواخر عمر در نجف از تدریس عقلیات سر باز زد و تا زنده بود به تدریس نقلیات پرداخت. وی در دوران ریاست خود در حوزه علمیه نجف آن را رونقی تازه بخشید. و به محقق اردبیلی معروف شد.او در صفر ۹۹۳ق درگذشت و در ایوان طلای حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد

خصوصیات اخلاقی

وی به مقدس شهرت یافت. چون پاکدامن برد بار،خاضع و متواضع در برابر خدا و خلق خدا بود، از وی کراماتی نیز نقل شده است. مقدس اردبیلی خود را در برابر شاگردانش بسیار کوچک می‌شمرد. از شاگردانش گزارش‌هایی درباره تواضع او و کمک‌هایش به محرومان نقل شده است.
وی مورد تجلیل علما و فقهای شیعه قرار گرفته است؛ از جمله سید مصطفی تفرشی،شیخ حر عاملی، علامه مجلسی و شیخ عباس قمی او را با القاب و عبارت‌های گوناگونی ستوده‌اند. صاحب جواهر و محدث بحرانی در الحدائق الناضره و صاحب مستند الشیعه از او به عظمت یاد کرده‌اند.

تشرف خدمت صاحب الامر (عج الله تعالی فرجه الشریف)

مقدس اردبیلی (قدس الله روحه) که در زهد و تقوا و ورع یگانه آفاق است و زهد او ضرب المثل شده و در مراتب علم و فضل و تحقیق و تدقیق نیز مسلم است و او را در خدمت ائمه علیهم السلام قرب عظیم بوده و بعضی از ثقات به وسایط معتمده از شاگرد او میرفیض الله تفریشی – که او نیز از علما و اتقیا بوده – نقل می نمودند که گفت: شبی از شبها دیدم که او از خانه خود بیرون آمد و متوجه روضه مقدسه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شد . من نیز مخفی به نحوی که او مطلع نشود از عقب او روان شدم . چون به نزدیک در روضه مقدس رسید، درها گشوده و قفلها باز شد . پس، آمد و در برابر ضریح مبارک ایستاد و می شنیدم که شخصی سخن می گوید . پس، بیرون آمد و متوجه مسجد کوفه شد و باز من از عقب او همه می رفتم تا داخل مسجد کوفه شد . پس، به نزد محراب مسجد آمد و با شخصی سخن بسیار گفت و مراجعت نمود . در حال مراجعت مرا تنحنحی عارض شد . پس، او به طرف عقب نگریست و مرا دید و پرسید که، تو با من بودی؟ گفتم: بلی از آن وقت که از خانه بیرون آمدی تا الحال که مرا دیدی، پیوسته از عقب تو روان بودم . پس، مبالغه نمودم و سوگند دادم که مرا خبر ده به آنچه از او مشاهده نمودم . فرمود که، مساله ای از مسایل دین بر من مشکل شده بود . آمدم به خدمت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و از آن حضرت پرسیدم . آن حضرت فرمود که، امروز امام زمان، حضرت صاحب الامر علیه السلام است، برو به مسجد کوفه از آن حضرت سؤال کن . پس، رفتم به نزد محراب مسجد و آن مساله مشکله را از آن حضرت سؤال نمودم و جواب شنیدم . چون این واقعه را نقل فرمود، از من عهد گرفت که در حیات او این واقعه را به کسی نقل ننمایم و من به عهد خود وفا کردم و بعد از وفات او نقل نمودم.

بی اعتنایی به دنیا

مقدس اردبیلی، در کرامات و بی اعتنایی به دنیا معروف بود، دنیایی که با هزاران بزک ، و با جلوه های پر زرق و برق هست، تا آدمی را به دیار ظلمت و دوری از نور الهی راهنمایی کند. سید نعمت الله جزایری در انوار نعمانیه و علامه مجلسی در بحار الانوار و صاحب لؤلؤ و شیخ ابوعلی در منتهی المقال برخی از آن کرامات را ذکر فرموده اند و این فقیر نیز بعضی را ذکر می نماید:

اول اینکه آن بزرگوار در صحن نجف اشرف دلو را به چاه انداخت که آب کشیده باشد . چون دلو را بیرون کشید، دید که آن دلو پر از اشرفی و دینار است . پس، آن دلو پر از اشرفی و دینار را دوباره در چاه ریخت و عرض کرد خداوندا! احمد از تو آب می خواهد نه طلا.

دوم اینکه آنجناب را حماری بود که با آن به کربلا و سامره میرفت،و هرگز آن حیوان را تازیانه نمی زد، هر وقت که آن درازگوش میل به چریدن داشت مانع اش نمی شد. و از بعضی علماء نقل است که مقدس اردبیلی را مدت چهل سال فعل مباح صادر نشد،چه رسد به مکروه و حرام.

حرف آخر

و حرف آخر این است که از مادر مقدس اردبیلی سبب ارجمندی فرزندش را سوال کردند،مادرش فرمود : من هرگز لقمه شبهه ناک نخوردم ، و در زمان بارداری و شیردهی به احمد هرگز چشم به نامحرم نکردم ، و قبل از اینکه می خواستم به احمد شیر دهم وضو می گرفتم و بعد از باز گرفتن از شیر مادر هم همیشه در نظافت و طهارت پسرم می کوشیدم  و در وقت کودکی نیز با بچه های سالم از نظر اخلاقی می نشاندم. پس تربیت مادر است که، احمد را  مقدس اردبیلی می نماید،که پیامبر اکرم فرمود: الجَنَّهُ تَحتَ أقدامِ الاُمَّهاتِ؛ بهشت زیر پای مادران است.

منابع
http://fa.wikishia.net
https://hawzah.net

بازدیدها: 69

نظرات

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود تجربه شما استفاده می کند. ما فرض خواهیم کرد که شما با این مسئله مخالف هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. پذیرفتنادامه